Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Φυσάει απόψε περασμένους έρωτες...







Σ'αγαπάω για χίλιους απλούς λόγους, μα ο πιο σημαντικός είναι επειδή είσαι εσύ! Δε χρειάζεται τίποτα παραπάνω... Σ'αγαπάω γιατί στα μάτια σου βλέπω αυτό που χρειάζομαι, γιατί στην αγκαλιά σου αισθάνομαι ασφάλεια... Γιατί το χαμόγελο σου με κάνει χαρούμενο και μου δίνει δύναμη. Σ'αγαπάω γιατί σε σκέφτομαι συνέχεια, γιατί μου λείπεις και ποτέ δε θα σε έχω όσο θα ήθελα... Έτσι απλά. Σ'αγαπάω...


Μονάχα να γνώριζα την λέξη που θα άγγιζε την ψυχή σου... Την λέξη που θα σε έφερνε ξανά στην αγκαλιά μου, αυτή την λέξη που θα αναιρούσε όλες τις άλλες, που θα διέγραφε το παρελθόν. Αν την γνώριζα, θα στην έλεγα ξανά και ξανά μέχρι να ματώσουν τα χείλη μου...


Δώσε μου ένα δρόμο να περπατήσουν τα πάθη μου, γίνε ποτάμι να παρασύρεις τα λάθη μου... Να βρουν τη χώρα που στα όνειρά σου κρατάς... Ποιό τραγούδι να σου πω που δε σε ξέρει , να είναι εκεί όταν γελάς και όταν φοβάσαι, να είναι εκεί όταν μεθάς και όταν λυπάσαι  και όταν βρίσκεσαι στις μοναξιάς τα μέρη! Τι τραγούδι να σου πω εκεί που πας, να μη μοιάζει με κανένα, να μη μοιάζει μ' όλα αυτά που αγαπάς...


Ρώτησα τον καθρέφτη μου γιατί κάθε φορά που σε σκέφτομαι δακρύζω. Κι εκείνος είπε: « όταν τα όνειρα δε χωράνε στα μάτια πέφτουν και γίνονται δάκρυα». Αυτό... Κι αν για λίγο μόνο γνώριζες τα όνειρά μου, δε θα έφευγες απ'το πλάι μου.. Μερικές φορές αρκεί να κοιτάξεις τον άλλον στα μάτια, για να καταλάβεις αυτό που οι λέξεις αδυνατούν να περιγράψουν! Λένε πως τα ωραιότερα λόγια μιας αγάπης κρύβονται πίσω από τη σιωπή ενός βλέμματος... Ό,τι δεν ακούγεται δε σημαίνει πως δεν υπάρχει...
 

Άκουσες το λυγμό μου δίχως να θες, κι είδες μέσα μου από λάθος... Μα όσο κι αν νομίζεις πως κατάλαβες, τα βαθιά μυστικά έχουν κρυφούς δρόμους κι αλλόκοτους... Κρύβονται σαν θησαυρός
στον βυθό της θάλασσας, προστατευμένα από λάθη του παρελθόντος. Δε βγαίνουν στο φως της μέρας και δε ζουν μαζί μας, μήπως κι αναστατώσουν το αύριο! Γιατί τα μυστικά έχουν την ικανότητα να μας παρασύρουν, να μας τσακίσουν, να μας διαλύσουν και να σκορπίσουν τα κομμάτια μας, ν' αλλάξουν τον κόσμο γύρω μας...

 
Άκουσες τον απόηχο ενός οδυρμού, είδες τη συνέπεια μιας καταστροφής... Αυτά τα συντρίμμια μέσα μου μαζεύω... Κι όταν έρχεσαι κοντά μου πες μου να χαμηλώνω το βλέμμα μου! Γιατί το ψέμα καμιά φορά μιλάει από τα μάτια κι αποκαλύπτει τις ενδόμυχες αλήθειες μου... 


Ίσως κάποτε να πάψω να σ' αγαπώ.. Ποτέ όμως δεν θα πάψω τις αναμνήσεις που μου χάρισες, τα λόγια σου που άγγιξαν την ψυχή μου.. Να αγαπώ τις μέρες που σ'άγαπούσα...

2 σχόλια: